ظَف ف ف می شوَاَ اَم...

بی تفاوتی نسل امروز مرا زجر میدهد  من می گویم " بی غیرتی " و با رک گویی و کلام تلخم به همه ی بی غیرتهای دورو برم  هم می گویم - البته بدون استثنا این باعث رنجش تمامیشان می شود -

وقتی دخترها از پانزده تا سی ساله هنوز مثل بچه های سه چهار ساله منتظرند تا مادر همه کارهایشان را انجام دهد و چشم می بندند بر تمام خستگی و تن دردمند وبیماریشان ... وقتی پسرها از پانزده تا چهل ساله هنوز نشسته اند تا پدر جیبهای همیشه خالیشان را پر کند و بیخیال سن و سال و موی سپید و دست های پینه بسته اشان می شوند ... برای من که شستن ظرفهای ناهار از 5 سالگی ، شستن لباسهای کوچکم (مثل مقنعه و جوراب)از همان سال اول مهد کودک ومدرسه  در نیمروزهای نبودن یک مادر معلم مرتب کردن خانه  ، ... وظیفه ام بوده و پختن غذا از وقتی که توانستم چاقو و قاشق را در دست بگیرم عشق و علاقه ام بوده و هست ، غیر قابل تحمل است  ،دیدنش آنقدر اذیتم می کند که خیلی وقتها نمیتوانم ساکت بمانم ...

تمام سعی ام این است که تورا بی غیرت بار نیاورم نه اینکه مثل خودم شوی که همواره آرامش خودم و عزیزانم را بر هم میزنم تا مثلا دلسوزی کرده باشم برای فلان کس  یا آب در دل بهمان کس تکان نخورد... نه ... اما باید کمی دل نگرانِ دلنگرانی عزیزانت باشی و تا آنجا که می توانی بال باشی و قتی همه دنیا بارند بر دوششان ....

*****************

پی نوشت :

بی تفاوتی اینروزهای آدمها نگران کننده است هرچند من هم دارم تمرینش میکنم مشق هر روزه ام شده ... تا شاید کمی آرامش پیدا کنم که بیشتر از هرچیز بدان نیازمندم .... یکی از دکترهایی که معجزه را در کلام و تجویزهایشان جستجو می کنم به من موکدا توصیه کرده هرروز هزار بار تکرار کنم  "من مثل جسدی می مانم که هیچ چیز و هیچ کس را نمی توانم تغییر دهم الا خودم .... "

****************

     " ایشَند بده ظَف ف ف میشو اَممم  " ( پیشبند بدهم دخترم میخواهد کمک مامان ظرف بشوید)

حداقل ازاین مطمئنم که هرکار نکنی   تهیه " آلاد "  که جزء لاینفک غذاهایت از 8 ماهگی به بعد بوده فراموش نمیشود !!!

تا آنجا که بتوانم کارهای خانه را که مشتاقانه مصر به انجام آنی برایت آسان و قابل انجام دادن می کنم

برای من یکی از بزرگترین لذت های دنیاست نگاه کردن  هر چند دقیقه یکبار لباسهای شسته شده روی یک بند رخت که تن به گرمای خورشید می سایند برای خشک شدن  ...- لباسهای خیس روی بخاری و شوفاز و چوب رخت زندگی آپارتمانی هیچ وقت این حس را به من نداده اند حالا که آنقدر خوش شانسی که بچگیت طعم حیاط و شلنگ آب و آفتاب و درخت و گل بگیرد تماشا کن و خستگی شستن لباس بی دخالت ماشین لباسشویی را اینگونه در کن  بال های نازنین مادر ...